|
جاوید فرهاد
|
|
چهارشنبه, ۳۰ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۱۸ |
 دلم آخر مسافر می شوی تو
به ملک غم مهاجر می شوی تو
خیالاتی شدی چند یست، شاید
گمانم رفته شاعر می شوی تو.
* *
مسیر گردنه باریک و تنگ است
عبور حتمی؛ ولی برگشت ننگ است
میان سینه ی این راه متروک
نشان گام های یک پلنگ است.
* *
پرنده برلب بامی نیامد
پرستو رفت وپیغامی نیامد
سکوت است وبه گوش جاده حتا
صدای تک تک گامی نیامد.
* *
تراز روی عادت می کشد گل
ززیبایی ندامت می کشد گل
کنارت می نشیند خیلی نزدیک
عرق کرده خجالت می کشد گل.
* *
همان کودک که چندی شیر خورده
به رویش سلی تقدیر خورده
سپس مردی شده بی باک در دشت
غرورش چون پلنگی تیر خورده.
* *
کجا شد؟ عطر پندارش می آید
صدای نرم گیتارش می آید
به فکرم او غزل بسیار گفته
که بوی تند سیگارش می آید.
* *
بهار آمد سکوت بیشه را شست
طراوت تارو پودریشه را شست
غزل های تروسر سبز باران
غبارشیشه ی اندیشه را شست.
* *
شب است ماه درزنجیر بند است
درین جاهرچه آماج گزند است
من تنهایی واین راه دشوار
صدای زوزه ی گرگی بلند است.
* *
ز بزم آسمان ها ماه می رفت
به سوی خلوت جانکاه می رفت
میان کوچه ها در نیمه ی شب
کسی در زیر باران راه می رفت.
* *
کسی در فکر پیوندش نشسته
به پای توغ دلبندش نشسته
غروب است وزنی لبریز از اشک
کنار گور فرزند ش نشسته.
* *
وجودت پاسخ صدها سوال است
زبان فلسفه نزد تو لال است
ولی با این همه پیچیده گی ها
دلت چون قطره ی آب زلال است.
* *
زنی دروازه را مسدود می کرد
حیاتش را خودش نابود می کرد
ولی در خانه مرد بی تفاوت
پیاپی سگرتش را دود می کرد.
* *
همه مفتون تصویر دو چمشمت
زمین گیران زنجیر دو چشمت
نمیدانی کجایند روز گاریست
فراری های"کشمیر" دوچشمت.
* *
ترا در باغ رویا ها که دیدم
برایت یک سبد خورشید چیدم
زبنگاه خیالت رفته امروز
کتاب چشم هایت را خریدم.
* *
پرنده در هوایم پست کردی
ترنم در صدایم پست کردی
سپس در نامه یی ازجنس احساس
دلت را تو برایم پست کردی.
* *
زمانه ای زمانه ای زمانه
کجاشد روزگار صادقانه
از این پس در سکوت سینه هرروز
دلم را می برم خانه به خانه
|
|
آخرین بروزرسانی در چهارشنبه, ۳۰ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۰۳ |
شماره یازدهم ـ مرداد 1389 
